Να δηµιουργήσουν µιανέα «στιγµή Σπούτνικ» κάλεσε τους Αµερικανούς ο πρόεδρος Μπαράκ Οµπάµα, ζητώντας τους να κινηθούν γρήγορα για να αναπτύξουν ανανεώσιµες πηγές ενέργειας, να βελτιώσουν τα σχολεία, να ανοικοδοµήσουν την υποδοµή και να περιορίσουν τις δαπάνες, διότι διαφορετικά θα περιοριστούν σ’ ένα ολοένα και µικρότερο µερίδιο από τα παγκόσµια οικονοµικά λάφυρα.
Η µεταφορά µε τον «Σπούτνικ» αποτέλεσε το κεντρικό σηµείο της ετήσιας προεδρικής οµιλίας για την κατάσταση του έθνους. Η Σοβιετική Ενωση εκτόξευσε τον πύραυλο «Σπούτνικ» στις 4 Οκτωβρίου 1957, όταν πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Αϊζενχάουερ.
Ο πρόεδρος Κένεντι έθεσε σε κίνηση την αµερικανική απάντηση που οδήγησε στο διαστηµικό πρόγραµµα «Απόλλων» και στην «κούρσα του ∆ιαστήµατος». Ο Οµπάµα χρησιµοποίησε αυτή τη µεταφορά καλώντας τους Ρεπουµπλικανούς να συνεργαστούν για να «κερδίσουµε το µέλλον», να εγκαταλείψουν τα αιτήµατα για τεράστιες περικοπές στον προϋπολογισµό και να υποστηρίξουν το µεγαλύτερο επενδυτικό πρόγραµµα (στην έρευνα, τις υποδοµές και την εκπαίδευση) που έχει σχεδιάσει αµερικανική κυβέρνηση από την εποχή της κούρσας του ∆ιαστήµατος στη δεκαετία του 1960.
η ΟΜΙΛΙΑ του Οµπάµα ήταν µια έκκληση για ενότητα, όµως κατέστησε φανερή και την ιδεολογική διαίρεση µε τους Ρεπουµπλικανούς. Οι τελευταίοι απέρριψαν την έκκλησή του λέγοντας ότι η πραγµατική απειλή για την παγκόσµια κυριαρχία των ΗΠΑ είναι το ταχέως αυξανόµενο χρέος της χώρας· και ότι αυτό που ο Οµπάµα αποκαλεί επενδύσεις αυτοί το αποκαλούν δανεισµό και δαπάνες. Ωστόσο µια δηµοσκόπηση του CNN µετά το τέλος της οµιλίας έδειξε αύξηση της υποστήριξης στις πολιτικές τού προέδρου, καθώς πάνω από τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων απάντησαν ότι έχουν θετική γνώµη για την οµιλία και είναι πιο αισιόδοξοι ύστερα απ’ αυτή. Ο συµφιλιωτικός τόνος του Οµπάµα και η περαιτέρω µετατόπισή του προς το κέντρο αντανακλούν όχι µόνο την ετυµηγορία των ψηφοφόρων στις εκλογές του Νοεµβρίου, που έδωσαν τη νίκη στους Ρεπουµπλικανούς, αλλά και την πραγµατικότητα ότι η φιλελεύθερη νοµοθετική ατζέντα των δύο πρώτων ετών της προεδρίας του δεν θα µπορέσει να περάσει τώρα που οι Ρεπουµπλικανοί έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή. Στην αίθουσά της, η έδρα της βουλευτού Γκάµπριελ Γκίφορντς, η οποία τραυµατίστηκε σοβαρά στην Αριζόνα από τα πυρά ενός ενόπλου που σκότωσε έξι ανθρώπους, παρέµενε κενή και πολλοί κοινοβουλευτικοί αµφοτέρων των κοµµάτων φορούσαν στο πέτο ασπρόµαυρες κορδέλες, σύµβολα πένθους για τους νεκρούς και ελπίδας για τους επιζήσαντες.
Ο ΟΜΠΑΜΑ δεν πρότεινε µεγάλες πρωτοβουλίες, αλλά εξέθεσε ένα ισορροπηµένο πρόγραµµα απευθυνόµενο και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσµατος. Για τους ∆ηµοκρατικούς, υπερασπίστηκε το σχέδιό του για τη υγειονοµική περίθαλψη και ζήτησε να τερµατιστούν οι φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους. Πρότεινε επίσης να αυξηθούν οι δαπάνες για την παιδεία, την έρευνα, την τεχνολογία και τις µεταφορές, ώστε να µπορέσουν οι ΗΠΑ να ανταγωνιστούν την Κίνα και την Ινδία. Οµως διατύπωσε και µερικές προτάσεις εν δυνάµει δελεαστικές για τους Ρεπουµπλικανούς – µίλησε για µείωση της φορολογίας των εταιρειών, αναδιάρθρωση του φορολογικού κώδικα, καθώς και για το πάγωµα ενός µέρους των δηµοσιονοµικών δαπανών (πλην αυτών για την ασφάλεια και τα κοινωνικά επιδόµατα) για πέντε χρόνια. Είπε ότι αυτό θα µειώσει το έλλειµµα κατά 400 δισεκατοµµύρια δολάρια σε 10 χρόνια, όµως οι Ρεπουµπλικανοί θέλουν περικοπές 100 δισεκατοµµυρίων κάθε χρόνο.
Το Ρεπουµπλικανικό Κόµµα απήντησε µέσω του βουλευτή Πολ Ράιαν ότι οι ΗΠΑ έχουν φτάσει σ’ ένα «κρίσιµο σηµείο» και ζήτησε βαθιές περικοπές στις δαπάνες, αν και παραδέχθηκε ότι ο πρόεδρος έκανε µερικές «καθησυχαστικές» δηλώσεις. Οµως η προσοχή των παρατηρητών επικεντρώθηκε στην αντίδραση της βουλευτού Μισέλ Μπάκµαν, µέλους του Tea Party. Η Μπάκµαν κατηγόρησε τον πρόεδρο για «µια άνευ προηγουµένου εκτόξευση των κυβερνητικών δαπανών και του χρέους», καθιστώντας έτσι φανερή τη διχόνοια στο εσωτερικό του Ρεπουµπλικανικού Κόµµατος ανάµεσα στα στελέχη του και στο Tea Party.
Πηγή : www.tanea.gr